Güneşin Doğduğu Yer’in 3. bölümü, Leyla’nın oğlu Emir’le kurduğu kaçış hayalinin istasyonda tuzla buz olmasıyla açıldı. Vagonların arasında Leyla’yı yakalayan Kenan, oğlunu kucaklayıp arkasına bakmadan uzaklaşırken; Leyla hareket eden trenin rüzgarında, rayların kenarına yığılıp kaldı. Perişan haldeki Leyla’yı yerden kaldıran ise Kenan’ın görmeye bile tahammül edemediği Ceyhun oldu.
Ceyhun’un Leyla’yı Ilgınova Oteli’ne yerleştirip kanat germesi, Kenan ile arasındaki husumeti artık bir güç savaşına dönüştürdü. Lüks odada oturup beklemeye dayanamayan Leyla ise Adana sokaklarına döküldü; parasız, kimsesiz ve aç biilaç dolaşırken kaldırımda fenalaştı. Leyla’ya sahip çıkan, konağın zenginliği değil, mahalledeki yoksul kadınların sıcak bir tas çorbası ve serdiği yer yatağı oldu.
Toparlandığı ilk an Leyla’yı yine Kozan konağının duvarlarına sürükledi. Gece yarısı koca konağa hayalet gibi sızan Leyla, sonunda Emir’in odasına ulaştı. Uykudan uyanıp annesinin yüzünü okşayan Emir ile Leyla’nın o kısa kavuşması, sabahın ilk ışıklarıyla kabusa döndü.
Odaya giren Kenan, Leyla’yı Emir’in yanı başında görünce gözü döndü:
Evdekilerin çığlıklarına aldırmadan Leyla’yı omzuna atıp koridorlardan indirdi.
Konağın kapısında herkesin gözü önünde Leyla’yı arabanın bagajına kilitledi.
Issız dağ yollarına sürerken aklına eski mutlu evlilik günleri gelse de geri adım atmadı; Leyla’yı kentin uzağında, demir parmaklıklı bir eve hapsedip kapıyı üzerine kilitledi.
Bölümün asıl düğümü ise tam bu ıssız evin kapısında bağlandı. Leyla demirlerin ardında çaresizce beklerken bahçede bir araba durdu; inen kişi Ceyhun’du. Ancak Leyla ile Ceyhun’un bakışması birkaç saniye sürdü. Çünkü hemen arkalarından beliren Kenan da aynı kareye girdi.
Bölüm; ortada Leyla, bir yanda onu korumaya kararlı Ceyhun, diğer yanda öfkeden gözü kararmış Kenan’ın namlu gibi birbirine kilitlenen bakışlarıyla noktalandı.