Mehmed: Fetihler Sultanı’nın 86. bölümü, Osmanlı ile Akkoyunlu’yu topyekûn bir cengin eşiğine getiren kanlı bir provokasyonun gölgesinde açıldı. Saruca Paşa’ya düzenlenen suikast girişiminin ardından Akkoyunlu Başveziri Savcu Bey’in İslambol’da zindana atılması iki cihan devleti arasındaki ipleri kopma noktasına getirirken, Sultan Mehmed bir yandan saldırının arkasındaki gizli elleri titizlikle araştırıp diğer yandan Roma fethinin askeri dökümhanelerini bizzat denetleyerek büyük hedefinden sapmayacağını kanıtladı. Tebriz cephesinde ise fitil sokaklarda ateşlendi; barışı tesis etmek için giden Gedik Ahmed Paşa, Malkoçoğlu Bali Bey ve Osmanlı akıncıları, Münşi Tahrani’nin kurguladığı yangın ve sokak çatışmalarıyla örülü kumpasın ortasında kalarak kendilerini Uzun Hasan’ın Divan-ı Mezalim’inde yargılanırken buldu. Akkoyunlu sarayında Töre Bey bu tezgâhın arkasındaki oyunu işaret etse de hükümdarın öfkesini dindiremedi ve bölümün en nefes kesen anında Uzun Hasan, öz oğlu Mirza Maksud’un başını Despina Hatun’un feryatları arasında cellat kütüğüne koydurup kılıcı boynuna dayayarak infazın kaderini bir sonraki bölüme bıraktı.
Doğu’daki kardeş kavgasının fitili bu dehşet verici sahneyle alevlenirken, final dakikalarında açılan sürpriz bir hat oyunun asıl kurucularını gün yüzüne çıkardı; kamera bir anda Vatikan’a çevrilerek Papa ve kardinallerin huzuruna çıkan zırhlı bir heyeti ekrana taşıdı. Tebriz’de kütük başında kalan Maksud’un akıbeti ile İslambol zindanlarındaki Savcu Bey’in kaderi havada asılı kalırken bölüm, sarayında devlet erkânının ortasında dimdik durup Batı ile Doğu arasındaki devasa satranç tahtasını süzen Fatih Sultan Mehmed’in kararlı ve meydan okuyan bakışıyla noktalandı.